Germany

ข้อมูลทั่วไป
ประเทศสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (หรือต่อไปขอเรียกสั้นๆ ว่า เยอรมนี)  ตั้งอยู่ในใจกลางทวีปยุโรป จึงเป็นเสมือนสะพานเชื่อมต่อตะวันตกกับตะวันออก เหนือกับใต้ เยอรมนีเป็นประเทศที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในยุโรป ได้รวมประเทศเยอรมนีทั้งสองฝ่ายเข้าด้วยกันใน พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) โดยมีประเทศเพื่อนบ้านล้อมรอบอยู่เก้าประเทศ เยอรมนี เป็นภาคีของสหภาพยุโรป และนาโต้ ดังนั้นจึงเป็นมิตรประเทศของบรรดาประเทศในยุโรปตอนกลาง และตะวันออก ซึ่งกำลังพัฒนาไปสู่ยุโรปที่เป็นเอกภาพ
พื้นที่ของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี  คือ 357,022 ตารางกิโลเมตร เส้นทางยาวที่สุดจากเหนือจรดใต้ เมื่อวัดทางอากาศคือ 876 กิโลเมตร ส่วนเส้นทางจากตะวันตกจรดตะวันออก คือ 640 กิโลเมตร เยอรมนีมีประชากรประมาณ 82.6 ล้านคน และมีลักษณะโดดเด่นด้วยความหลายหลายทางวัฒนธรรม ตลอดจนเอกลักษณ์ของภูมิภาค และเมืองกับภูมิทัศน์อันสวยงาม

ภูมิประเทศ

ภูมิประเทศของเยอรมนีมีความหลากหลายมาก กล่าวคือประกอบด้วยทั้งแนวเขาสูงต่ำ สลับกับที่ราบสูง ภูมิประเทศแบบภูเขา เนินเขา และทะเลสาบ เสริมด้วยที่ราบลุ่มอันกว้างใหญ่ เยอรมนีตั้งแต่ตอนเหนือไปจนถึงตอนใต้ แบ่งออกเป็นห้าเขตภูมิประเทศใหญ่ ได้แก่
ที่ราบลุ่มตอนเหนือ ซึ่งเต็มไปด้วย แถบเนินเขา พร้อมทั้งทุ่งหญ้าและท้องทุ่งอันมีสุมทุมพุ่มไม้ปกคลุม รวมกับพื้นที่อุดมสมบูรณ์ไปจนถึงแนวเทือกเขาตอนกลาง ตามแนวอ่าวที่ราบต่ำนี้ ประกอบด้วยอ่าวชายฝั่งรัฐนีเดอร์ไรน์ เวสท์ฟาเลน และซัคเซนเธือริงเรน ถัดจากชายฝั่งออกไปในทะเลเหนือ คือหมู่เกาะจำนวนมากอาทิเช่น บอร์คุม นอร์เดร์ไนย์ ซิลท์ และเฮลโกลันด์ สำหรับชายฝั่งทะเลบอลติค มีหมู่เกาะรือเกน ฮิดเดนเซ และเฟมาร์น ชายฝั่งทะเลบอลติคบางส่วน เป็นชายฝั่งพื้นราบเรียบ แต่บางส่วนเป็นชายฝั่งมีหน้าผาสูงชัน ระหว่างทะเลเหนือกับทะเลบอลติคเป็นพื้นที่เนินเขาขนาดเตี้ย เรียกว่าสวิตเซอร์แลนด์แห่งรัฐโฮลชไตน์
ตอนเหนือและตอนใต้ของเยอรมนีแบ่งแยกออกจากกันด้วยแนวเทือกเขาตอนกลาง โดยมีที่ราบลุ่มแม่น้ำไรน์ตอนกลางกับที่ราบต่ำในรัฐเฮสเซน เป็นแนวตามธรรมชาติเพื่อการคมนาคมระหว่างเหนือกับใต้ กลุ่มเทือกเขาตอนกลางประกอบด้วยภูเขาฮุนส์รึค ไอเฟล เทานุส และเวสเทอร์วัลด์ ส่วนตอนกลางของประเทศเยอรมันมีแนวเขาโดดเดี่ยวคือฮาร์ซ
ถัดไปทางตะวันออก เป็นแนวเขาไบริเชวัลด์ ฟิคเทล และแอร์ซ ป่าชวาซวัลด์ (ป่าดำ) ซเปสซาร์ท และชเวบิเช อัลป์ เรียงรายอยู่ตามชายที่ราบลุ่มของแม่น้ำไรน์ช่วงบน อันเป็นแกนกลางสำคัญที่สุดสำหรับการคมนาคมแนวเหนือใต้เพราะไหลผ่านหุบเขาอันคับแคบไปสู่เทือกเขาชีเฟอร์
แถบไหล่เทือกเขาแอลป์ทางตอนใต้ของเยอรมนี เต็มไปด้วยเนินเขา และทะเลสาบขนาดใหญ่ทางใต้ อีกทั้งยังเสริมด้วยที่ราบอันมีกรวดหิน ตลอดจนพื้นที่เนินเขาในรัฐไบเอิร์นทางใต้ และที่ราบลุ่มแม่น้ำดานูบ เอกลักษณ์ของภูมิประเทศแถบนี้คือบริเวณที่มีซากพืชพรรณอันกลายเป็นถ่านหิน พร้อมทั้งแนวเนินเขาทรงโค้งกับทะเลสาป (คีมเซ ชตาร์นแบร์เกอร์เซ) เทือกเขาแอลป์ส่วนที่อยู่ในเยอรมนี  ระหว่างทะเลสาบโซเดนเซกับเมืองแบร์ซเทสกาเดนนั้น เป็นเพียงบริเวณแคบ ๆ  ในเทือกเขาดังกล่าวนี้เท่านั้น กล่าวคือ เทือกเขาแอลป์ในอัลกอย แอลป์ในไบเอิร์น และแอลป์ในแบร์ชเทสกาเดน ท่ามกลางโลกของขุนเขาเหล่านี้ เต็มไปด้วยทะเลสาบที่วิจิตรงดงามดังเช่น ทะเลสาบเคอนิกซ์เซใกล้แบร์ชเทสกาเดน อีกทั้งยังมีสถานที่ท่องเที่ยวในความนิยม ได้แก่การ์มิช-พาร์เทนเคียร์เชน และมิทเทนวัลด์

ภูมิอากาศ

เยอรมนีตั้งอยู่ในแถบลมตะวันตกที่มีอุณหภูมิหนาวเย็นปานกลาง ระหว่างมหาสมุทรแอตแลนติค และภูมิอากาศแบบทวีปในเขตตะวันออก ดังนั้นจึงไม่ค่อยมีการแปรเปลี่ยนของอุณหภูมิอย่างมาก มีฝนตกตลอดทุกฤดูกาล ในฤดูหนาวแถบที่ราบต่ำอุณหภูมิเฉลี่ยคือ 1.5 องศาเซลเซียส และแถบเทือกเขา -6 องศาเซลเซียส ส่วนค่าเฉลี่ยเดือนกรกฎาคม แถบที่ราบต่ำคือ18 องศาเซลเซียส และแถบหุบเขาร่มรื่นปราศจากแสงแดดทางใต้ 20 องศาเซลเซียส แต่ทั้งนี้ไม่รวมถึง หุบเขาของแม่น้ำไรน์ตอนบนซึ่งมีภูมิอากาศสบาย และไบเอิร์นตอนบน ซึ่งมีลมอุ่นพัดผ่านอย่างสม่ำเสมอ ร่วมด้วยลมใต้อบอุ่นจากเทือกเขาแอลป์ ตลอดจนเทือกเขาฮาร์ซ อันมีกระแสลมหนาว มีฤดูร้อนที่หนาวเย็น และฤดูหนาวที่เต็มไปด้วยหิมะ จึงเป็นเขตภูมิอากาศที่มีลักษณะเฉพาะตัว

เวลา

พลเมือง

ในเยอรมนีมีประชากรประมาณ 82.6 ล้านคน จากจำนวนนี้ 7.3 ล้านคนเป็นชาวต่างชาติ คิดเป็นร้อยละ 8.9 ของประชากรทั้งหมด ซึ่งย่อมหมายถึงความหลากหลายอันได้มาจากผู้อพยพเข้ามาอยู่ในเยอรมนีชนกลุ่มน้อย ตลอดจนภูมิภาค และรัฐต่าง ๆ พร้อมด้วยขนบธรรมเนียมและภาษาถิ่น
ภาษาเยอรมันภาษาเยอรมันจัดเป็นกลุ่มหลักในภาษาอินโด-เจอร์มานิค แต่จัดเป็นภาษาเจอร์มานิคในกลุ่มหลักอีกทีหนึ่ง ดังนั้นจึงมีความสัมพันธ์กับภาษาเดนิช นอร์เวย์ สวีดิช ดัตช์ และเฟลมิช รวมทั้งภาษาอังกฤษด้วย เมื่อตอนปลายสมัยกลางนั้น มีภาษาเขียนตามท้องถิ่นเป็นจำนวนมาก แต่หลังจากการเผยแพร่คัมภีร์ไบเบิลฉบับแปลของลูเธอร์ อย่างกว้างขวางแล้ว ภาษาเขียนอันเป็นเอกภาพก็ค่อยปริวรรตน์ขึ้น ภาษาเขียนดังกล่าวมีรากฐานส่วนใหญ่มาจากภาษาทางการของซัคเซน (ไมส์เนอร์)
เยอรมนีมีภาษาถิ่นจำนวนมาก ฉะนั้นภาษาถิ่นและสำเนียงจึงบ่งบอกว่าแต่ละคนมาจากภูมิภาคใด ด้วยเหตุนี้ถ้าชาวเมคเคลนบวร์กสนทนากับชาวไบเอิร์นด้วยภาษาท้องถิ่นของตน ก็จะทำความเข้าใจกันด้วยความยากลำบากยิ่ง ทั้งนี้เนื่องจากในอดีตมีคนหลายเผ่าอาศัยอยู่ในอาณาบริเวณอันเป็นเยอรมนีปัจจุบัน ซึ่งได้แก่ เผ่าฟรังค์ ซัคเซน ชวาเบน และไบเอิร์น แม้ว่าทุกวันนี้เผ่าพันธุ์เก่าแก่เหล่านี้ จะไม่ปรากฏในรูปแบบดั้งเดิมแล้วก็ตาม ขนบธรรมเนียมและภาษาถิ่นของพวกเขาก็ยังคงดำรงอยู่ต่อไปในกลุ่มภูมิภาคต่าง ๆ
ปัจจุบันภาษาเยอรมันเป็นภาษาแม่ในออสเตรีย ลิคเทนชไตน์ ในส่วนใหญ่ของสวิตเซอร์แลนด์ ทิโรลตอนใต้ (อิตาลีทางเหนือ) ชเลสวิกตอนเหนือ (เดนมาร์ค) และในบางบริเวณขนาดเล็กในเบลเยียมกับลักเซมเบิร์ก ตามแนวชายแดนเยอรมนี นอกจากนี้ยังมีชนกลุ่มน้อยดังเช่น ชาวเยอรมันไนโปแลนด์ โรมาเนีย และประเทศต่าง ๆ ในสหภาพโซเวียดเดิม ซึ่งคงอนุรักษ์ภาษาเยอรมันไว้ ภาษาเยอรมันเป็นภาษาแม่ของผู้คนมากกว่า 100 ล้านคน หนังสือทุกเล่มที่สิบ ซึ่งเผยแพร่ในระดับโลก เขียนเป็นภาษาเยอรมัน